Sibren zegt...

Over twee nachtjes wordt ons kleine mannetje twee jaar oud. Aangezien dat op een onhandige dinsdag valt, hebben we het vandaag maar alvast gevierd. Maakt Sibren echt nog niks uit.

Sibren had heel goed in de gaten dat het vandaag om hem draaide. Zeer goed gehumeurd heeft hij de hele dag een beetje rondgescharreld. Af en toe kroop hij bij iemand op schoot en als hij een cadeautje in het vizier kreeg, begon hij bijna te juichen. En met neefje Tygo (‘Tuto’) kon hij heerlijk spelen en knuffelen.

De meiden hebben ook een heerlijk dagje gehad, die vinden het altijd leuk als er veel visite is.

De glazenwasser was er vanochtend. Die doet bij ons de bovenverdiepingen, eens in de maand. Leuk voor Isa, Marijn en Sibren om ernaar te kijken vanuit hun eigen kamer.

Pasen is vroeg dit jaar en dat is jammer, want het is ijzig koud. Goed aangekleed mochten Isa, Marijn en Sibren vanmorgen in de achtertuin naar eieren zoeken. Voor Sibren was dat de eerste keer. Eigenlijk wist hij niet wat de bedoeling was toen hij met een roze damestasje de tuin in werd gestuurd, maar gelukkig werd hij goed geholpen door Isa (die nu eindelijk weet dat de paashaas helemaal niet bestaat en dat papa de eieren verstopt) en Marijn (die het soms wel moeilijk vond als Sibren een ei vond en zij niet).

Zondag gingen we een stukje lopen, we dachten aan een rondje geluidswal. Zo ver kwamen we niet, helaas. Sibren zat in de bolderwagen en dat bleek nog niet helemaal veilig te zijn. Eerst stapte hij al uit tijdens het rijden, zodat de wagen in één keer stilstond, gestuit door de scheentjes van Sibren. Dat moet hem pijn hebben gedaan, maar hij gaf geen kik, want hij had een speeltuintje in het vizier (de reden van het uitstappen) en geen tijd voor huilen.

Tweehonderd meter verder besloot hij zijdelings de bolderwagen te verlaten, met het hoofd eerst. Hij viel niet hard, maar erg ongelukkig met zijn voorhoofd op de klinkers. Het resultaat was een gapend gaatje waarmee we echt naar de huisartsenpost moesten. Nu heeft Sibren een ‘zwaluwstaartje’ op zijn voorhoofd, een stevig stripje die de huid bij elkaar moet houden.

Nu gaat het hard, drie tanden in zes dagen. Tijdens haar feestje, zondag, een boventand. En afgelopen woensdag trok Isa zelf de andere boventand eruit, die ook al maanden had losgezeten. En zojuist, om 20:45, was haar rechtsonderste hoektand aan de beurt. Lekkere foto’s:

Wel zielig voor haar dat de tandenfee woensdag niet kwam. Pas na drie nachtjes slapen op de tand, vond ze een euro onder haar kussen. Mogelijke redenen volgens haar ouders: “tandenfee heeft het druk”, “is in de war, want je had pas ook al een tand eruit” en de slechtste: “het raam was dicht, tandenfee kon niet naar binnen”. Het raam open doen hielp overigens wél. Vanavond maar weer doen dus.

Isa is al sinds 6 januari zeven jaar, maar haar vriendinnenfeestje was nog steeds niet gevierd. Dat moest dus vandaag gebeuren. Haar beste vriendinnen van school en uit de straat, met een door haar ouders vastgesteld maximum van zes, waren uitgenodigd.

Eerst de cadeautjes, zingen en taart eten en toen met het hele stel in de bus naar de stad, naar de Stadsschouwburg. Daar hebben we een leuke voorstelling van Repelsteeltje gezien. Een beetje moderne versie ervan, met een ingenieus decor van een ter plekke gefilmde draaibare maquette die op een doek werd geprojecteerd. In zwart-wit, en dat bleken de meiden achteraf een groot nadeel te vinden. (De voorstelling vonden ze heel leuk, maar dat zwart-witte gefilm…). Toen weer met de bus naar huis, patat eten, nog even spelen en, hup, naar huis. Het was een leuke dag.

Ook fijn dat eindelijk die boventand van Isa eruit ging bij het patat eten. Dat ding hing al drie maanden irritant los en Isa was niet van plan hem eruit te trekken.