Eindelijk, na weken aftellen is vandaag Sinterklaas gearriveerd. Dat worden weer spannende tijden voor de meiden. Sibren verkeert nog in grote onwetendheid, wat moet dat heerlijk zijn.

Eindelijk, na weken aftellen is vandaag Sinterklaas gearriveerd. Dat worden weer spannende tijden voor de meiden. Sibren verkeert nog in grote onwetendheid, wat moet dat heerlijk zijn.


Met twee oudere zussen heb je het als jongen soms slecht. Zondag hadden we Sieb even alleen gelaten met Isa, Marijn en hun vriendinnen. Toen we gingen kijken bleek Sibren een Sneeuwwitje-jurk aan te hebben. Hij vond het echt niet leuk. Maar ja, als je zo klein bent heb je niets in te brengen.
V.l.n.r.: Tessa, Marijn, Sibren, Isa, Jente.

We hebben sinds kort een dakkapel en het oude dakraam is naar de vliering verplaatst. Dat maakt deze rommelzolder een stuk lichter en gezelliger. De meiden (die er alleen onder begeleiding mogen komen, want er staat een gammele ladder) hadden dat ook in de gaten en zaten er al snel lekker te lezen.
Mooi uitzicht ook. Als ik ga staan kom ik boven de schoorsteen uit. Hahaha!
Vandaag is het erg slecht weer, wind en regen. Bepaald geen weer om naar buiten te gaan. Dus maken we er een binnendagje van.

En dat lukt best wel. Beetje knutselen, beetje mens-erger-je-nieten, beetje niksen. En natuurlijk snoepen en snaaien. Enzovoorts. De meiden zijn lief en Sibren kan zichzelf prima vermaken.

Het traditionele ‘kindervuurwerk’ (nu al voor de tweede keer!) op de Gulperberg was vanavond om half zeven. Alle kinderen uit de straat mochten komen kijken en hun betonstrijkers, lawinepijlen en widowmakers afsteken.

Gistermiddag gingen we Isa en Marijn ophalen met de bolderwagen. Eerst langs de naschoolse opvang voor Isa, daarna naar het kinderdagverblijf voor Marijn. Uiteraard mocht Sibren mee.