Al een paar weken is Sibren bezig met letters. Hij kent ze bijna allemaal en probeert regelmatig een woord te lezen. Soms lukt dat. Woorden als ‘papa’ of ‘mama’ zijn inmiddels gesneden koek voor onze kleuter. Vandaag las Sibren zijn eerste zin!
‘Jiii… p… szszszit… vvva.. st’, kwam er behoorlijk haperend uit. Knap hoor!
Omdat Sibren bijna vier is, mag hij twee keer komen wennen op school. Vandaag was de eerste keer. Hij vond het best wel spannend, nagelbijtend stond hij vanochtend thuis in de gang. Maar het is prima gegaan. Vriendje Finn, die al een paar weken in dezelfde groep zit, heeft goed voor hem gezorgd.
Na een weekje klungelen, af en toe een paar wankele pasjes, was het vandaag officieel: Sibren kan lopen! En meneer heeft er nog lol in ook, hij loopt keihard te grinniken.
Het bewijs staat hieronder. Sibren loopt, in zijn t-shirtje van De Krullevaar, vanaf de gang zijn eigen slaapkamer in en staat vervolgens nog even vet te grijnzen voor de camera.
Dit weekend was het prachtig weer, vooral vandaag was het erg warm. Ideaal voor Sibren, die het binnen wel zo’n beetje gezien heeft en voor wie het aan de grond telkens nog te koud was. Vandaag kon hij, over lekker warme tegels, op expeditie naar het einde van de achtertuin. En weer terug. Een hele reis, op handen en knieën.
Sibren is een paar weken niet helemaal top geweest. Nogal sloom en slecht gehumeurd. Koortsig en snipverkouden. Slecht eten en gauw huilen. En een longontsteking bovendien (zijn tweede, deze keer iets erger dan de eerste). Maar zo’n zevendaagse kuur van Amoxicilline / Clavulaanzuur doet kennelijk wonderen. Siep lacht weer en is veel actiever. En hij eet weer als een bouwvakker. Twee boterhammen draait hij zijn hand niet voor om. Favoriet broodbeleg van het moment: filet americain.
Volgende week wordt ‘de jongen’ (zoals we hem vaak noemen) één jaar!
Sibren heeft al vier tandjes, twee boven en twee onder, alle vier in het midden. Daar kan hij prima mee bijten en dat doet hij dan ook graag. Borstvoeding wordt zo soms een gevaarlijke onderneming. Ook vindt hij de afstandsbediening erg lekker, hapt hij graag in iemands vinger (en hard ook) en kan hij erg lekker knagen aan een rijstwafel. Die hij eerst schaterlachend van mama mag afpakken.